بعد از دو تجربه نمایش (قی خانه سیاه و بالکن) گروه به روند تکاملی تجربیات خود ادامه داد اما با نامی دیگر یعنی زا؛ در واقع تئاتر زا همان تئاتر بن بست است با همان آمال ایده ها و آرزوها و هر دو یعنی تیاتر بن بست، تیاتر زا که نشانگر یک هویت واحدند از دو منظر و نگاه متفاوت حدود یک سال است (بهمن 1385) تیاترزا شکل گرفته و مبنای حرکتی خود را بر اساس رسیدن به سازمان تئاتر حرفه ای قرار داده است در همین راستا اعضاء گروه تلاش می کنند بوسیله آموزش درون گروهی و مشارکت جمعی زبان خاص خود را بدست بیاورند و بر این امر واقفند که پایه جهان بزرگی نهاده اند و مسیر غریب و خطرناکی را پیش رو دارند اما لازمه پیمودن این راه اعتماد و اعتقاد عمیق به امر تئاتر است. رفتن در این مسیر بطور قطع میسر نمی شود مگر با بهره بردن از اندیشة اندیشه ورزان بزرگ تئاتر و این بهره وری خود نیاز به زمان، دقت وسواس و تحقیق دارد. گاهی بخند دراکولا عنوان سومین تجربه گروه بود که در محیطی خلاقانه و صادقانه شکل گرفت بداهه سازی و تمرکز بر بدن و انرژی اصول بنیادین اجرا گاهی بخند دراکولا بود. تمرکز، قدرت بدنی بازیگر، حرکتهای هندسی بازیگر و بردن اجرا به سمتی که مخاطب را در برابر درک شهودی از اجرا قرار دهند نه درک عقلانی و شکل دهی به اجرا به گونه ای که در مرز واقعیت و رویا امکان پذیر باشد.